Prywatna wycieczka: najlepsze 3-godzinne zwiedzanie Warszawy

Park Łazienkowski, czyli Royal Baths Park, to największy park w Warszawie i w Polsce, zajmujący 76 hektarów w centrum miasta. Kompleks parkowo-pałacowy znajduje się w warszawskiej dzielnicy przy alei Ujazdowskiej, będącej częścią Traktu Królewskiego, który łączy Zamek Królewski z Pałacem w Wilanowie na południu. Pierwotnie zaprojektowany w XVII wieku jako park kąpielowy dla magnata Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, Łazienki zostały w XVIII wieku przekształcone przez ostatniego polskiego monarchę, Stanisława II Augusta, w scenerię pałaców, willi, klasycystycznych budowli i pomników. W 1918 roku oficjalnie wyznaczono je jako park publiczny.
Łazienki odwiedzają turyści z całej Polski i świata; park służy również jako miejsce wydarzeń muzycznych, artystycznych i kulturalnych. Można tu także spotkać pawie i dużą liczbę wiewiórek.

Zwiedzą Państwo cały teren warszawskiego getta żydowskiego — największego w historii świata. Odwiedzą Państwo Umschlagplatz i Miłą 18, a także przejdą obok Muzeum POLIN — z zewnątrz, wraz z jego miejscami pamięci i rzeźbami. Pomnik Natana Rapaporta, Jan Karski, rzeźby Leona Suzina.

Stare Miasto to tętniące życiem centrum turystyczne z brukowanymi uliczkami i średniowiecznymi budynkami odbudowanymi po II wojnie światowej. Jego sercem jest Rynek Starego Miasta — pełny życia plac z kamienicami i eleganckimi polskimi restauracjami. W pobliżu znajduje się XIV-wieczna archikatedra św. Jana, w której latem odbywają się koncerty. W okolicy można również znaleźć odrestaurowane apartamenty i zadbane ogrody Zamku Królewskiego.

Budynek był pierwotnie znany jako Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina, jednak w okresie destalinizacji wycofano dedykację Stalinowi. Jego imię usunięto z kolumnady, holu głównego i jednej z rzeźb budynku.
Budowę rozpoczęto w 1952 roku i zakończono w 1955 roku. Wieżowiec, będący darem Związku Radzieckiego dla narodu polskiego, wzniesiono według radzieckich planów przy udziale od 3500 do 5000 radzieckich robotników oraz 4000 polskich robotników.
Obecnie pałac jest charakterystycznym wieżowcem w centrum Warszawy. Jego całkowita wysokość wynosi 237 metrów, co czyni go najwyższym budynkiem w Polsce.
Zainspirowany polską architekturą historyczną i amerykańskimi wieżowcami w stylu art déco, PKiN został zaprojektowany przez radziecko-rosyjskiego architekta Lwa Rudniewa w stylu „Siedmiu Sióstr” i nieformalnie nazywany jest Ósmą Siostrą. Pałac był również najwyższą wieżą zegarową na świecie do czasu zamontowania zegara na budynku NTT Docomo Yoyogi w Tokio w Japonii.

Pięciokilometrowa promenada nad rzeką to świetne miejsce na spacer, przejażdżkę rowerową, a także nocną zabawę w jednym z działających tu sezonowych klubów. Wzdłuż bulwarów znajdują się pawilony z leżakami, kamiennymi ławkami i siedziskami z gałęzi. Jest tu także punkt widokowy oraz miniaturowa plaża z wiklinowymi koszami. W takim miejscu nie może zabraknąć symbolu rzeki i Warszawy — syrenki. Zatrzymaj się przy pomniku i zrób zdjęcie.

PGE Narodowy (oficjalna nazwa od 2015 roku), znany również jako Stadion Narodowy, to stadion piłkarski z rozsuwanym dachem w Warszawie w Polsce. Jest wykorzystywany głównie do rozgrywania meczów piłkarskich i stanowi siedzibę reprezentacji Polski w piłce nożnej.
Stadion, mieszczący 58 580 widzów, jest największą areną piłkarską w Polsce. Budowę rozpoczęto w 2008 roku, a zakończono w listopadzie 2011 roku. Znajduje się na terenie dawnego Stadionu Dziesięciolecia przy alei Zielenieckiej, w dzielnicy Praga-Południe, niedaleko centrum miasta. Stadion ma rozsuwany dach z PVC, który rozwija się z konstrukcji przypominającej gniazdo, umieszczonej na wieży nad środkiem boiska. Rozsuwany dach został zainspirowany wspomaganym linami systemem rozwijania dachu Commerzbank-Arena we Frankfurcie i przypomina nowo wyremontowany dach BC Place w Vancouver.
Na Stadionie Narodowym odbyły się mecz otwarcia, dwa mecze fazy grupowej, ćwierćfinał i półfinał UEFA Euro 2012, organizowanych wspólnie przez Polskę i Ukrainę.

Muzeum Powstania Warszawskiego, położone w warszawskiej dzielnicy Wola, jest poświęcone Powstaniu Warszawskiemu z 1944 roku. Instytucję muzeum powołano w 1983 roku, jednak przez wiele lat nie prowadzono prac budowlanych. Otwarto je 31 lipca 2004 roku, w 60. rocznicę powstania.
Muzeum wspiera badania nad historią powstania oraz dziejami i dziedzictwem Polskiego Państwa Podziemnego. Gromadzi i chroni setki eksponatów — od broni używanej przez powstańców po listy miłosne — aby przedstawić pełny obraz osób zaangażowanych w te wydarzenia. Do deklarowanych celów muzeum należy stworzenie archiwum informacji historycznych o powstaniu oraz utrwalanie relacji i wspomnień żyjących uczestników. Jego dyrektorem jest Jan Ołdakowski, a jego zastępcą historyk Dariusz Gawin z Polskiej Akademii Nauk.
Muzeum jest organizacją członkowską Platformy Europejskiej Pamięci i Sumienia.

Bliżej przyjrzymy się miejscu urodzenia i muzeum Marii Skłodowskiej-Curie. Była pierwszą kobietą uhonorowaną Nagrodą Nobla.

Pierwsze pomniki Powstania Warszawskiego wzniesiono w Warszawie w latach 70. Wcześniej istniały jedynie pomniki żołnierzy Armii Czerwonej i Wojska Polskiego. Rola tych ostatnich w walkach miejskich w 1944 roku była wyolbrzymiana i przeceniana. Większość ofiar powstania, pochowanych w grobach na terenie całego miasta, została później ekshumowana i pochowana w zbiorowych mogiłach z dala od centrum, z niewielkim betonowym pomnikiem poświęconym „ofiarom wojny z nazizmem”. Wzmianki o powstaniu były zakazane do 1989 roku.

Umschlagplatz to termin używany podczas Holokaustu na określenie placów przeładunkowych obok dworców kolejowych w okupowanej Polsce, gdzie Żydzi z gett byli gromadzeni przed deportacją do nazistowskich obozów zagłady. Największy plac znajdował się w Warszawie, obok warszawskiego getta.

Ulica Miła 18 była główną siedzibą, zwaną „bunkrem”, Żydowskiej Organizacji Bojowej, żydowskiej grupy oporu działającej w warszawskim getcie w Polsce podczas II wojny światowej.