Nog een keer: Hartelijk welkom bij de ingang van de Reeperbahn, die hier in 1626 begon. In dat jaar was de verhuizing van de touwslagers van het Eichholz (in het huidige Neustadt) naar het terrein buiten de stadsmuren voltooid. Wanneer en hoe het precies begon, is niet overgeleverd – zeker is dat sindsdien touw van Hamburgse kwaliteit uit St. Pauli kwam.
Vier eeuwen geleden was de Reeperbahn geen straat, maar een terrein waar de scheepstouwmakers hun productielocaties hadden: lange banen waar, met tussenpozen ondersteund, hennepstrengen tot touwen werden gedraaid – tot een lengte van 200 meter. Om het gewicht van zo'n tuigage te hanteren, waren tot wel negen ambachtslieden aan één baan bezig – het minimum was twee.
Tussen de banen (hier waren het er tien) lagen boomlanen, die met hun bladerdaken de ambachtslieden en hun producten beschermden tegen het weer. Hier stonden aanvankelijk snelgroeiende veld-iep, die in de 19e eeuw werden vervangen door lindebomen, nadat Franse troepen de banen in 1814 voor verdedigingsdoeleinden hadden platgebrand.
Aan de noordkant reikte het terrein van de touwslagers tot de huidige Simon-von-Utrecht-Straße, waar zich sinds 1605, dus ten tijde van de touwslagers, het Pesthof met zijn tuinen bevond. In het westen lagen de banen voor de huidige straat Hamburger Berg – in het zuiden begrensd door een weg die Hamburg met het Deense Altona verbond (meer hierover bij de stations Hamburger Berg en Nobistor).
Over deze landweg, die tot 1899 nog de naam „Lange Reihe“ droeg, rolden meer dan tweehonderd jaar lang handkarren en paardenkoetsen tussen de Hamburgse Millerntor en de Altonaer Nobistor – totdat deze vanaf de jaren 1820 uitgroeide tot de drukbezochte uitgaans- en amusementsstraat die we vandaag de dag als Reeperbahn kennen.
Verder in de Seilerstraße 42 (Schulmuseum)
Zaterdag
Vandaag