عمارت روستایی ینیش، که معمولاً خانهٔ ینیش نامیده میشود، به پارک ینیش جلوهای ویژه میبخشد و از گنجینههای بزرگ غرب هامبورگ است.
در کنار موزهٔ بارگهر و موزهٔ بارلاخ، جزیرهای موزهای در اینجا شکل گرفته است.
خانهٔ ینیش با معماری کلاسیک و چشمانداز بازش به رود اِلبه از توفلسبروک.
خانهٔ ینیش بین سالهای ۱۸۳۱ تا ۱۸۳۴ به سفارش مارتین یوهان ینیش جوان و بهدست معمار، فرانتس گوستاو فورسمان، ساخته شد. ینیش از سال ۱۸۲۷ سناتور و رئیس هیئت ساختمانسازی بود. پس از آتشسوزی هامبورگ در سال ۱۸۴۲، او نقش مهمی در برنامهریزی برای بازسازی شهر داشت. او در سال ۱۸۲۸ املاک فلوتهبک را از بارون فوگت خرید؛ بارون بهدلیل کهولت سن دیگر نمیتوانست ملک خود را در کلاین فلوتهبک با همان فعالیت پیشین اداره کند و با مشکلات مالی نیز روبهرو شده بود. ینیش در سال ۱۸۲۹ از پادشاه دانمارک خواست فلوتهبک را به ملکی تابع دیوان سلطنتی ارتقا دهد.