ورودی دروازهٔ قیصر
دروازهٔ نئوباروک در خیابان البشاوسه در سال ۱۹۰۶، به مناسبت دیدار قیصر ویلهلم دوم، ساخته شد و با راهی زیبا و منحنیشکل به شبکهٔ قدیمی مسیرها پیوند خورد.
کاسپار فوگت در سال ۱۷۸۵ به دروازهای ساده برای ورود به پارک زودِر بسنده کرد. سناتور مارتین یوهان ینیش، کمی بیش از ۴۰ سال بعد، در کنار دروازهٔ هولتستویته کلبهای انگلیسی و آراسته بنا کرد. فرستادهٔ امپراتوری، مارتین روکر ینیش، در سال ۱۹۰۶ در کنار دروازهٔ جدید قیصر در خیابان البشاوسه، خانهٔ نگهبان پارک بزرگتری به سبک رایج آن زمان ساخت. این خانهٔ پوشیده از سفال در سبک سوئیسی، با ایوانهای سرپوشیده، شیروانیها و پنجرههای سقفی، سازهٔ چوبی و تختهکاریهای تزئینی، بهوفور آراسته شده است.
نخستین خانوادهٔ دروازهبان، دروازه را به روی شماری از مهمانان عالیرتبه گشودند. مهمانان در هتل مجلل پارک در سوی دیگر خیابان البشاوسه اقامت میکردند و از راه تازهای که از میان پارک میگذشت، با خودرو به خانهٔ ینیش میرفتند. دیدارهای صدراعظم امپراتوری فون بولو، که با خانوادهٔ ینیش خویشاوند بود، و نیز قیصر ویلهلم دوم ثبت شده است.
باغبان ویلهلم اشمیت و آشپز الیزابت اشنایدر، که هر دو در خدمت خانوادهٔ ینیش بودند، پس از ازدواجشان در سال ۱۹۱۹ به خانهٔ دروازهبان نقل مکان کردند. دخترشان، هیلدگارد اشمیت، تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۶ در اینجا زندگی کرد. او شاهد بود که رئیسجمهور فرانسه شارل دوگل و شهبانوی ایران، ثریا، از دروازه میگذشتند تا در مراسم پذیرایی در خانهٔ ینیش شرکت کنند. در آن زمان، خانهٔ ینیش هنوز مهمانسرای سنای شهر آزاد و هانزایی هامبورگ بود.