Welkom aan de ingang van de Reeperbahn – of de uitgang richting Hamburg.
Terwijl in oostelijke richting de Neustadt zich rond de Michel uitstrekt, opent zich met de Reeperbahn naar het westen toe St. Pauli, waarvan nog steeds wordt gezegd dat het "niet Hamburg" is.
Historisch gezien bevindt dit plein zich inderdaad buiten een imposante vestingwal die Hamburg van de 17e tot de 19e eeuw omringde. Tegenwoordig is er vrij uitzicht de stad in; in 1626 verhinderde een verdedigingswerk met 10 tot 15 meter hoge wallen en bastions niet alleen het zicht, maar ook de toegang tot de stad. Alleen het Millerntor (ongeveer op de plaats van het oude Millerntor-wachthuis) vormde een doorgang naar de zogenaamde Hamburger Berg, het latere St. Pauli. Ten noorden van het Millerntor sloot de bastion "Henricus" aan (nu de plaats van het Museum für Hamburgische Geschichte), ten zuiden volgden "Albertus" en Casparus" (beide ongeveer ter hoogte van het Bismarck-monument), en de afsluiting naar de Elbe toe werd gevormd door het machtige Hornwerk.
De bouw van de vestingwal, die als een van de modernste en duurste van Europa werd beschouwd, had ongeveer tien jaar geduurd. Een investering die zich loonde, want ze behoedde de stad voor de verwoestingen van de Dertigjarige Oorlog (1618-1648).
Met de oprichting van de wallen breidde Hamburg zich uit met de gebieden van de toekomstige Neustadt, die voorheen nog buiten de oude stadsmuren lagen. In deze voormalige groene periferie van weiden, hooilanden en steenbakkerijen hadden tot ongeveer 1625/26 ook de touwslagers hun banen – omgeven door een bosje genaamd "Eichholz", zoals de straat nog steeds heet. Vlakbij de toenmalige haven draaiden ze hier hun scheepstouwen, totdat ze op bevel van de Hamburgse Raad moesten wijken voor de nieuwe vestingwal en hun productielocaties voorbij het Millerntor moesten verplaatsen – naar de Hamburger Berg in de omgeving van de huidige Reeperbahn.
Meer over de touwslagers op St. Pauli is te vinden bij station Reeperbahn 5 (hoek Bingöl/Imperial-Theater).