Witamy przy wejściu na Reeperbahn – lub przy wyjściu w kierunku Hamburga.
Podczas gdy w kierunku wschodnim rozciąga się Neustadt wokół kościoła św. Michała, na zachodzie Reeperbahn otwiera St. Pauli, któremu do dziś przypisuje się, że „nie jest Hamburgiem”.
Historycznie rzecz biorąc, ten plac znajduje się faktycznie poza imponującym wałem fortecznym, który otaczał Hamburg od XVII do XIX wieku. Dziś widok w kierunku miasta jest swobodny; w 1626 roku fortyfikacja o wysokości 10 do 15 metrów z wałami i bastionami nie tylko zasłaniała widok, ale także dostęp do miasta. Jedynie Millerntor (mniej więcej w miejscu starego budynku wartowniczego Millerntor) stanowił przejście do tak zwanego Hamburger Berg, późniejszego St. Pauli. Na północ od Millerntor przylegał bastion „Henricus” (dziś miejsce Muzeum Historii Hamburga), na południu następowały „Albertus” i „Casparus” (oba mniej więcej na wysokości pomnika Bismarcka), a do Łaby przylegało potężne Hornwerk.
Budowa wału fortecznego, uważanego za jeden z najnowocześniejszych i najdroższych w Europie, trwała około dziesięciu lat. Inwestycja, która się opłaciła, ponieważ uchroniła miasto przed zniszczeniami wojny trzydziestoletniej (1618-1648).
Wraz z budową umocnień wałowych Hamburg powiększył się o tereny przyszłego Neustadt, które wcześniej znajdowały się poza starymi murami miejskimi. Na tym niegdyś zielonym obrzeżu łąk, pastwisk i cegielni do około 1625/26 roku swoje miejsca mieli także wytwórcy lin (Reepschläger) – otoczeni laskiem zwanym „Eichholz”, jak do dziś nazywa się ulica. Blisko ówczesnego portu kręcili tutaj swoje liny okrętowe, aż na polecenie Rady Hamburga musieli ustąpić miejsca nowemu wałowi fortecznemu i przenieść swoje zakłady produkcyjne za Millerntor – na Hamburger Berg w rejon dzisiejszej Reeperbahn.
Więcej o wytwórcach lin na St. Pauli można dowiedzieć się na stacji Reeperbahn 5 (róg Bingöl/Imperial-Theater).